ΜΟΝΑΧΑ ΕΛΑ

 

Αυτά
τα χέρια
που
με
άγγιξαν
Αυτά
τα
μάτια
που
χάθηκαν
στο
φωτογραφικό
φακό
Αυτά
τα
χείλη
Σε
θέλω
Έλα
με
το
κόκκινο
φιογκάκι
στα
μαλλιά
σου
με
την
άμμο
της
Αμοργού
στα
στήθη
σου
Μονάχα
έλα

Advertisements

ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ

 

Θ΄αρχίσω να τρέφομαι με τα μυστικά των ζώων
το χώμα των συνόρων την άρνηση και τη ρήξη
Μονάχος στον αόριστο ενεστώτα θα συνεχίσω
Λόγω έλλειψης χρόνου

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

 

Ουράνια Αφροδίτη
πομπή Ερώτων σε κρατούν
αιώνια φωτεινή στον περίβολο
του ιερού ναού σου
Παρθένες κόρες με υγρά μάτια
στη σκέψη του ουράνιου Θεού τους
κρυφά οδηγούν τα χέρια τους
στην ασέβεια της πρωτόγνωρης ηδονής

ΖΩΗ

 

Ένα όστρακο κλεμμένο απ’της
νύχτας το πρώτο φως
Ένα αστέρι που στάθηκε
στης κόρης το παραθύρι
Ένας βουτηχτής νιός
στου φεγγαριού το γιόμα
που αφήνει στου αχινού
τα αγκάθια
το γυμνό κορμί του
Μια θάλασσα
μια γυναίκα
που μυρίζει βασιλικό
και θυμάρι
Μια ζωή που ξεχνάει
τον θάνατο

Strange fruit

 

Το βαθύ μπλε της φωνής της δισεκατομμύρια αστέρια
Συμπαντικές δυνάμεις που απελευθερώθηκαν
Χίλιες και μία νύχτες αρμονίας ιστορίες που θεράπευσαν τον Έρωτα
Βαθύ μπλε σχεδόν μαύρο το λίκνισμα του κορμιού της
Εκεί κοντά στης ψυχής το ράγισμα η ιέρεια της μνήμης.