ΔΙΕΛΚΥΣΤΙΝΔΑ

 

Την έβδομη ημέρα έντεκα φορές μετρήσαμε και ξεχωρίσαμε τα λουλούδια της νύχτας που παγιδεύτηκαν από το σμήνος των αποδημητικών πουλιών που χάθηκαν στην αναμονή του σκοπευτή και την γλώσσα των επισκεπτών.
Στην άδεια σελίδα του φθινοπώρου σταθήκαμε κρατώντας την αναπνοή μας αντικρύζοντας τα ρουφηγμένα πρόσωπα των παιδιών και αναζητήσαμε την υποταγμένη απάντηση των λέξεων στη γλυκειά αφή του νερού που ξεκουραζόταν στους αμμόλοφους.
Τα είχαμε καταφέρει να ξεγελάσουμε με την νιότη μας τους δαίμονες φύλακες που αψηφούσαν την καλοσύνη του ανέμου και με τα μάτια μας ορθάνοιχτα είχαμε αποκαλύψει σε όλους εσάς για πρώτη και μοναδική φορά τους κανόνες του παιχνιδιού.

Advertisements

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΑΣΤΡΟΣΚΟΝΗ

 

Χριστουγεννιάτικη αστρόσκονη έχει κρύψει τον καθρέπτη του ειδωλολάτρη θεού.
Την ώρα που το θηρίο της προσήλωσης ψάχνει να βρεί το χειμωνιάτικο φεγγάρι της τελευταίας εικόνας.
Την ώρα που απαγγέλει σαν ολύμπιος ποιητής την νύχτα που ο μύθος και ο έρωτας στεφάνωσαν το ελάχιστο της στιγμής.
Σαν να θέλει να μας δείξει όλα αυτά που φύλαξε καλά τώρα που έπαψαν να τον κυνηγούν οι αιώνες και οι νόμοι της φύσης.
Τώρα που το μεγαλείο του και η υποταγή του στο φώς εμπρός στην απελπισία της λήθης δίχως τα όπλα και τα αδιέξοδα του ανθρώπου ξαναδημιουργεί τον κόσμο μέσα απο την γλώσσα των εραστών.

ΜΟΝΑΧΑ ΕΛΑ

 

Αυτά
τα χέρια
που
με
άγγιξαν
Αυτά
τα
μάτια
που
χάθηκαν
στο
φωτογραφικό
φακό
Αυτά
τα
χείλη
Σε
θέλω
Έλα
με
το
κόκκινο
φιογκάκι
στα
μαλλιά
σου
με
την
άμμο
της
Αμοργού
στα
στήθη
σου
Μονάχα
έλα

ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ

 

Θ΄αρχίσω να τρέφομαι με τα μυστικά των ζώων
το χώμα των συνόρων την άρνηση και τη ρήξη
Μονάχος στον αόριστο ενεστώτα θα συνεχίσω
Λόγω έλλειψης χρόνου

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

 

Ουράνια Αφροδίτη
πομπή Ερώτων σε κρατούν
αιώνια φωτεινή στον περίβολο
του ιερού ναού σου
Παρθένες κόρες με υγρά μάτια
στη σκέψη του ουράνιου Θεού τους
κρυφά οδηγούν τα χέρια τους
στην ασέβεια της πρωτόγνωρης ηδονής